De torsieas en het verlagen daarvan

Hoe de constructie werkt

Peugeot gebruikte tot ver in deze eeuw een achteras met torsiestaven. In plaats van een schroefveer draagt een stalen staaf die op wringing wordt belast het gewicht. De staaf loopt dwars door de as en is aan een kant vastgezet in een getande opname.

De rijhoogte wordt bepaald door de hoek waaronder de staaf in die opname staat. Een tand verder is een vaste stap in hoogteverschil; tussenstanden bestaan niet.

Verlagen in de praktijk

Verlagen achter gebeurt door de staaf uit de opname te halen en een of meer tanden verdraaid terug te plaatsen. Dat vraagt om het demonteren van de as en om gereedschap dat de staaf uit de opname trekt.

Links en rechts moeten gelijk komen. Een tand verschil geeft een zichtbaar scheve auto en een ongelijke wielbelasting. Meten gebeurt vanaf een vast punt op de carrosserie naar het hart van de naaf, aan beide zijden.

Wat er slijt

In de torsieas zitten naaldlagers waarop de zwingarmen draaien. Die lagers lopen droog na vijftien tot twintig jaar. Het gevolg is speling in de achteras die zich uit als onrustig gedrag bij het uitkomen van een bocht.

Bij de 106, de 205 en de 306 is dat een bekend punt. Vervangen van die lagers levert meer op dan welke verlaging ook.

Verlagingssets

Voor de gangbare modellen bestaan sets die de originele opname vervangen door een verstelbare. Daarmee is de hoogte traploos in te stellen zonder de staaf te verdraaien.

Bij montage geldt dat de as verder ongewijzigd blijft en dat de veerweg niet verder inkort dan de dempers aankunnen. Een demper die permanent op zijn aanslag rust gaat snel stuk.

Verder

Volgend onderwerp: Uitlaat en geluid.